پر از احساسات متناقض و باور نکردنی.

پر از همه خوبی ها و دلبستگیها .

پرم از عشق پرم از عطوفت .

پرم از حس لطیف مادری .

مارتیا همه زندگی من شده مارتیا با اون چهره معصوم با اون خنده های همیشگی اش با اون احساس رضایتی که بعد از شیر خوردن در صورتش می بینم من را پر از همه داشته ها و نداشته ها می کنه .

وقتی می بینم راضی است انگار دنیا با من است وقتی می بینم کوچکترین ناراحتی را داره دنیا را نمی خواهم .

این حس مادری است .

شب ها خوب نمی خوابه روزها آروم تر است .من بیخواب و خسته و رنگ پریده و زرد شده ام .میل به غذا ندارم . خیلی خسته ام .اما باز هم سعی میکنم تا اونجایی که توان دارم بایستم ودر این راه باز هم یک چیز کمکم می کند عشق مادری عشق مادرم به من و فرزندم که گاهی گمان می کنم بیش از من مارتیا را دوست دارد .

همه جا عشق مادر و فرزندی محکم ترین رابطه است خدایا این عشق را از من و کوچولویم نگیر .همینطور ازمن و مادرم و از مادرم و مارتیا.

مادر (حالا این کلمه معنی پیدا کرده نه؟)