چرا دیشب باعث شدی مامان ازت شرمنده باشه .دیشب که از ناراحتی و فکر تا صبح خوابم نبرد پا به پای مامان بیدار بودی و تکان می خوردی هر چی نوازشت کردم و باهات حرف زدم بازهم بیدار بودی تا خود صبح .می دونم که ناراحتی من خیلی خیلی زیاد روی تو اثر می گذاره اما می دونی که دست خودم نبود .

یادت است بهت گفته بودم زندگی دو رو داره و روی کثیفش وقتی خودش را به آدم نشان می ده آنوقت است که آدم ناراحت و غصه دار می شه .اما حالا وجو تو باعث شده تا حد زیادی سعی کنم خودم را آرام نگه دارم آنقدر تو را دوست دارم که نمی خواهم وجودت نازنینت مکدر بشه و آنقدر دوستت دارم که تو مرهم همه دردها و غصه هام شدی .

عزیزک مامان غصه نخور مامان مثل کوه ایستاده .گمان نمی کنم حالا حالا بخواهم تو را سنگ صبور خودم کنم .اما شاید یک روزی وقتی خیلی بزرگ شدی با هم حرف بزنیم . نمی خواهم به این زودی از دنیای کودکی بیارمت بیرون و با غصه ها آشنات کنم .

راحت باش مامان بگذار مامان تنهایی بار همه مشکلات را به دوش بکشه .دوستت دارم پسر نازنینم .دوستت دارم .

مادر